ปวพ. มาตรา ๑๐๑
            ถ้า บุคคลใด เกรงว่า พยานหลักฐาน ซึ่ง ตนอาจต้องอ้างอิง ในภายหน้า จะสูญหาย หรือ ยากแก่ การนำมา หรือถ้า คู่ความ ฝ่ายใด ในคดี เกรงว่า พยานหลักฐาน ซึ่ง ตนจำนงจะ อ้างอิง จะสูญหาย เสียก่อน ที่จะนำมาสืบ หรือ เป็นการยาก ที่จะนำมาสืบ ในภายหลัง บุคคลนั้น หรือ คู่ความ ฝ่ายนั้น อาจยื่นคำขอ ต่อศาล โดยทำเป็น คำร้องขอ หรือ คำร้อง ให้ศาลมีคำสั่ง ให้สืบ พยานหลักฐานนั้น ไว้ทันที
            เมื่อ ศาล ได้รับคำขอ เช่นว่านั้น ให้ศาล หมายเรียก ผู้ขอ และ คู่ความ อีกฝ่ายหนึ่ง หรือ บุคคลภายนอก ที่เกี่ยวข้อง มายังศาล และ เมื่อ ได้ฟัง บุคคลเหล่านั้นแล้ว ให้ศาล สั่งคำขอ ตามที่เห็นสมควร ถ้า ศาลสั่งอนุญาต ตามคำขอแล้ว ให้สืบพยานไป ตามที่บัญญัติไว้ ในประมวลกฎหมายนี้ ส่วนรายงาน และ เอกสารอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง กับการนั้น ให้ศาล เก็บรักษาไว้
            ในกรณีที่ คู่ความ อีกฝ่ายหนึ่ง หรือ บุคคลภายนอก ที่เกี่ยวข้อง ไม่มี ภูมิลำเนา อยู่ในราชอาณาจักร และ ยังมิได้ เข้ามาในคดีนั้น เมื่อ ศาลได้รับคำขอ ตามวรรคหนึ่ง ให้ศาลสั่ง คำขอนั้น อย่างคำขอ อันอาจทำได้ แต่ฝ่ายเดียว ถ้า ศาลสั่งอนุญาต ตามคำขอ แล้วให้สืบพยาน ไปฝ่ายเดียว