ปวอ. มาตรา ๑๘๓
            คำพิพากษา หรือ คำสั่ง หรือ ความเห็นแย้ง ต้องทำ เป็นหนังสือ ลงลายมือชื่อ ผู้พิพากษา ซึ่ง นั่งพิจารณา ผู้พิพากษาใด ที่นั่งพิจารณา ถ้า ไม่เห็นพ้องด้วย มีอำนาจ ทำความเห็นแย้ง คำแย้งนี้ ให้รวมเข้าสำนวนไว้


            การทำความเห็นแย้ง หมายความว่า ในการทำคำพิพากษา ผู้พิพากษา ที่มีเสียงข้างน้อย ในการปรึกษาคดี ไม่เห็นด้วยกับ คำพิพากษา หรือ คำสั่ง ของผู้พิพากษา ฝ่ายเสียงข้างมาก ผู้พิพากษา ฝ่ายเสียงข้างน้อย มีสิทธิทำความเห็นแย้งได้ การทำความเห็นแย้ง เป็นการแสดงความคิดเห็น โน้มน้าวศาลสูง ให้คล้อยตาม ในเหตุผล ของผู้ทำความเห็นแย้ง