มาตรา ๑๙๗ รัฐธรรมนูญ แห่ง ราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๕๐
            การพิจารณาพิพากษาอรรถคดี เป็น อำนาจ ของ ศาล ซึ่ง ต้อง ดำเนินการ ให้เป็นไป โดย ยุติธรรม ตาม รัฐธรรมนูญ ตาม กฎหมาย และ ในพระปรมาภิไธย พระมหากษัตริย์
            ผู้พิพากษา และ ตุลาการ มีอิสระ ใน การพิจารณาพิพากษา อรรถคดี ให้เป็นไป โดย ถูกต้อง รวดเร็ว และ เป็นธรรม ตาม รัฐธรรมนูญ และ กฎหมาย
            การโยกย้าย ผู้พิพากษา และ ตุลาการ โดย ไม่ได้รับ ความยินยอม จาก ผู้พิพากษา และ ตุลาการ นั้น จะกระทำ มิได้ เว้นแต่ เป็น การโยกย้าย ตาม วาระ ตาม ที่ กฎหมายบัญญัติ เป็น การเลื่อนตำแหน่ง ให้สูงขึ้น เป็น กรณีที่ อยู่ในระหว่าง ถูกดำเนินการ ทางวินัย หรือ ตกเป็น จำเลย ใน คดีอาญา เป็น กรณีที่ กระทบกระเทือน ต่อ ความยุติธรรม ใน การพิจารณาพิพากษาคดี หรือ มี เหตุสุดวิสัย หรือ เหตุจำเป็น อื่น อันไม่อาจก้าวล่วงได้ ทั้งนี้ ตาม ที่ กฎหมายบัญญัติ
            ผู้พิพากษา และ ตุลาการ จะเป็น ข้าราชการการเมือง หรือ ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง มิได้