มาตรา ๒๐๗ รัฐธรรมนูญ แห่ง ราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๕๐
            ประธานศาลรัฐธรรมนูญ และ ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ต้อง
                        (๑) ไม่เป็น ข้าราชการ ซึ่ง มี ตำแหน่ง หรือ เงินเดือนประจำ
                        (๒) ไม่เป็น พนักงาน หรือ ลูกจ้าง ของ หน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือ ราชการส่วนท้องถิ่น หรือ ไม่เป็น กรรมการ หรือ ที่ปรึกษา ของ รัฐวิสาหกิจ หรือ ของ หน่วยงานของรัฐ
                        (๓) ไม่ ดำรงตำแหน่งใด ใน ห้างหุ้นส่วน บริษัท หรือ องค์การ ที่ดำเนินธุรกิจ โดยมุ่งหาผลกำไร หรือ รายได้มาแบ่งปันกัน หรือเป็น ลูกจ้าง ของ บุคคลใด
                        (๔) ไม่ ประกอบวิชาชีพอิสระ อื่นใด
            ในกรณีที่ ที่ประชุมใหญ่ ศาลฎีกา หรือ ที่ประชุมใหญ่ ตุลาการในศาลปกครองสูงสุด เลือก บุคคล หรือ วุฒิสภา ให้ความเห็นชอบ บุคคล ตาม (๑) (๒) (๓) หรือ (๔) โดยได้รับ ความยินยอม ของ บุคคล นั้น ผู้ได้รับเลือก จะเริ่มปฏิบัติหน้าที่ได้ ต่อเมื่อ ตนได้ลาออก จาก การเป็น บุคคล ตาม (๑) (๒) หรือ (๓) หรือ แสดงหลักฐาน ให้เป็นที่เชื่อได้ว่า ตนได้เลิก ประกอบวิชาชีพอิสระ ดังกล่าวแล้ว ซึ่ง ต้องกระทำ ภายใน สิบห้าวัน นับแต่ วันที่ได้รับเลือก หรือ ได้รับความเห็นชอบ แต่ถ้า ผู้นั้น มิได้ ลาออก หรือ เลิก ประกอบวิชาชีพอิสระ ภายในเวลา ที่กำหนด ให้ถือว่า ผู้นั้น มิได้เคย รับเลือก หรือ ได้รับ ความเห็นชอบ ให้เป็น ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ และ ให้นำ บทบัญญัติ มาตรา ๒๐๔ และ มาตรา ๒๐๖ แล้วแต่กรณี มาใช้บังคับ