มาตรา ๒๐๙ รัฐธรรมนูญ แห่ง ราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๕๐
            นอกจาก การพ้นจากตำแหน่ง ตามวาระ ประธานศาลรัฐธรรมนูญ และ ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ พ้นจากตำแหน่ง เมื่อ
                        (๑) ตาย
                        (๒) มีอายุ ครบ เจ็ดสิบปีบริบูรณ์
                        (๓) ลาออก
                        (๔) ขาดคุณสมบัติ หรือ มีลักษณะต้องห้าม ตาม มาตรา ๒๐๕
                        (๕) กระทำการ อันเป็นการฝ่าฝืน มาตรา ๒๐๗
                        (๖) วุฒิสภา มีมติ ตาม มาตรา ๒๗๔ ให้ถอดถอน ออกจากตำแหน่ง
                        (๗) ต้องคำพิพากษา ให้จำคุก แม้ คดี นั้น จะยังไม่ถึงที่สุด หรือ มี การรอการลงโทษ เว้นแต่ เป็นกรณีที่ คดียังไม่ถึงที่สุด หรือ มี การรอการลงโทษ ในความผิด อันได้กระทำ โดยประมาท ความผิดลหุโทษ หรือ ความผิดฐาน หมิ่นประมาท
            เมื่อมี กรณี ตาม วรรคหนึ่ง ให้ ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ที่เหลืออยู่ ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้ ภายใต้บังคับ มาตรา ๒๑๖