มาตรา ๒๙ รัฐธรรมนูญ แห่ง ราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๕๐
            การจำกัด สิทธิและเสรีภาพ ของ บุคคล ที่ รัฐธรรมนูญ รับรองไว้ จะกระทำมิได้ เว้นแต่ โดยอาศัย อำนาจ ตาม บทบัญญัติแห่งกฎหมาย เฉพาะ เพื่อ การที่รัฐธรรมนูญนี้ กำหนดไว้ และ เท่าที่จำเป็น และ จะกระทบกระเทือน สาระสำคัญ แห่ง สิทธิและเสรีภาพนั้น มิได้
            กฎหมาย ตาม วรรคหนึ่ง ต้อง มีผลใช้บังคับ เป็นการทั่วไป และ ไม่มุ่งหมายให้ใช้บังคับ แก่ กรณีใดกรณีหนึ่ง หรือ แก่ บุคคลใดบุคคลหนึ่ง เป็นการเจาะจง ทั้งต้อง ระบุ บทบัญญัติ แห่ง รัฐธรรมนูญ ที่ให้อำนาจ ในการตรากฎหมายนั้น ด้วย
            บทบัญญัติ ใน วรรคหนึ่ง และ วรรคสอง ให้นำมาใช้บังคับ กับ กฎ ที่ออกโดย อาศัยอำนาจ ตาม บทบัญญัติแห่งกฎหมาย ด้วย โดยอนุโลม